เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นในกรณี มาบตาพุด  ศาลปกครองวินิจฉัยในระงับโครงการลงทุนอุตสาหกรรม 76  โครงการ นโยบายการลงทุนชะงักต่างชาติวิ่งหนี ไปลงทุนที่อื่น

เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นในสำนักงานตำรวจแห่งชาติ กรณี แต่งตั้ง ผบ.ตร  กับ กรณี ปปช. วินิจฉัยชี้มูลความผิด 7 ตุลาคม  2551 ก. ตร มีมติให้ตำรวจทั้งสามนาย พ้นผิดให้กลับรับราชการใหม่

เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นในการรถไฟ การนัดหยุดงานของพนักงานรถไฟ แล้วการรถไฟปลดพนักงานการรถไฟออกจากงาน จากนั้น คณะกรรมการพนักงานรัฐวิสาหกิจสัมพันธ์ (ครส.)  ได้มีมติรับพนักงานกลับเข้าทำงาน

เหตุการณ์  ที่เกิดขึ้นในมหาวิทยาลัยรามคำแหง เมื่อ ปปช. มติให้อาจารย์รังสรรค์ แสงสุข มีความมูลความผิด แต่หลังจาก นั้น สภามหาวิทยาลัย มีมติไม่ให้อาจารย์รังสรรค์ ไม่มีความผิด

            นี้คือ  ผลจากการปกครองด้วยกฎหมาย ไม่ใช่กฎหมายขัดกัน กฎหมายไม่ได้ขัดแย้งกัน  แต่มีปัญหาจากการปกครองที่ขัดแย้งกันเพราะกฎหมาย คือ  เครื่องมือในการปกครอง    

เมื่อมีปัญหาอะไรก็ไปพึ่งกฎหมาย พอมีปัญหาขึ้นมาก็ส่งไปให้ศาลรัฐธรรมนูญตีความ บ้านเราจึงเต็มไปด้วยกฎหมายในองค์การ องค์กร กลไกรัฐ ระบบ  ที่มีอยู่ในองคาพยบ ของสังคม  จึงถูกครองงำด้วยกฎหมาย  บทสรุปและอุปสรรคของการพัฒนาประเทศบนรากเง้าแห่ง “ทฤษฏี”  จาก “นิติรัฐ” ได้ทำให้ประเทศไทยมาถึงบทสรุปที่ยากยิ่งแก่การแก้ไข

            กฎหมายที่มีใช้ในแต่ละองค์การหรือองค์กร อย่างเป็นเอกเทศ เพราะความคิดที่ถูกฝ่ายการเมืองครอบงำมานานแสนนาน เลยคิดที่จะแยกตัวเป็นอิสระบ้าง จึงได้ออกกฎหมายเพื่อเป็นเอกเทศขององค์กร   เหตุผลหนึ่ง

       เพราะการปกครองที่ไม่สามารถปกครองได้ จึงหาวิธีออกกฎหมาย เพื่อจะใช้เป็นเครื่องมือคุ้มครองตัวเองในช่วงบริหารอยู่ เหมือนนักการเมืองที่มักมีกฎหมายที่คุ้มครองการกระทำผิดและยกเว้นการปฏิบัติ เยื้อบุคคลธรรมดา

            เหตุผล หนึ่ง พอมีการเปลี่ยนแปลงรัฐบาล  มีการฉีกรัฐธรรมนูญ ขึ้นมา แต่กฎหมายที่ใช้อยู่ใน กลไกรัฐ ในองค์การ ในองค์กรตามกฎหมายไม่ได้ถูกยกเลิกไปด้วย ผลที่ตามมาจึงทำให้กฎหมายต่างๆที่ใช้จึงไม่มีความต่อเนื่องกับนโยบายในแต่ละรัฐบาล

            การบริหารและปกครองประเทศที่เต็มไปด้วยกฎหมายจึงย่อมทำให้อำนาจฝ่ายบริหาร   อำนาจนิติบัญญัติ มีปัญหาในการบริหารและการออกกฎหมาย

            นี้คือ  ผลร้ายจากการปกครอง ที่ล้มเหลว ซึ่งรัชกาลที่  7 ท่านได้มีพระราชหัตเลขาไว้ก่อนสละพระราชอำนาจว่า “  ผลร้ายจากการปกครองแบบ แอบซูลูต มิได้เสื่อมคลาย และการเปลี่ยนแปลงการปกครองของคณะราษฏร์  มิใช่  ดีโมเคร ซี่ จริงๆ เลย แต่เป็นลัทธิเผด็จการทางอ้อมๆ”

       เพราะฉะนั้น พระราชหัตเลขาของพระบาทสมเด็จพระปกเกล้า เมื่อ  77 ปีทีแล้วยังคงเหมือนเช่นปัจจุบัน  การปกครอง “แบบเผด็จการทางอ้อมๆ” ที่พระองค์ได้ทรงเห็นไว้ ก็คือ “เผด็จการรัฐสภากับเผด็จการทหาร” ปัจจุบัน นี้เอง

            บ้านเมืองจะเดินหน้าไปได้ต้องทำอย่างเดียว  คือ  ปฏิวัติประชาธิปไตย เท่านั้น