ชัยชนะที่กลุ่มคนเสื้อแดงหวังจะได้รับหลังจากการเคลื่อนไหวไปที่เขายายเที่ยง , เขาสอยดาว ,หน้ากองทัพบก ฯลฯ  

และออกโจมตีอำมาตยาธิปไตย อย่าง หนัก  แต่กระแสการยึดอำนาจรัฐประหารกลับกลายเป็นกระแสแรงขึ้นมาทันที  หลังจากการระเบิดที่ในกองบัญชาการกองทัพบก หลังจาก  นั้นก็ มีการตรวจค้นบ้านพักของ เสธ. แดง

ในช่วงของวันที่  22-23  มกราคม  2553  มีกระแสข่าวการทำรัฐประหารอย่างหาหู ถึงขนาดมีการโฟนอินเข้ามาของคุณทักษิณ  ชินวัตร เข้ามาในการชุมนุมของกลุ่มคนเสื้อแดงว่า หากจะมีการทำการายึดอำนาจรัฐประหาร ขึ้นมา  คุณทักษิณ ก็จะดำเนินการ “ตั้งรัฐบาลพลัดถิ่น”  ซึ่งหมายถึงการตั้งรัฐบาลขึ้นมาในต่างแดน

       ซึ่งเป็นสัญญาณบอกเหตุการณ์ล่วงหน้าและ “แนวทาง” การเคลื่อนไหวของกลุ่มคนเสื้อแดง ที่เคลื่อนไหวลงไปสู่การทำ “รัฐประหาร” เหมือนจากผลการเคลื่อนไหวของของคนเสื้อเหลืองหรือ กลุ่มพันธมิตรฯที่เคลื่อนไหวม๊อบพันธมิตรฯประชาชนเพื่อประชาธิปไตยไปสู่การทำรัฐประหาร 19 กันยายน  2553 

แม้ข้อปลีกย่อยจะแตกต่างกัน คือ กลุ่มพันธมิตรฯจะมีการสนับสนุนของกองทัพ จนมีการทำรัฐประหารและการตั้งรัฐบาลหลังรัฐประหารแกนนำพันธมิตรก็ได้รับประโยชน์จากการยึดอำนาจ

ส่วนกลุ่มคนเสื้อแดงหรือ นปช. จะมีความแตกต่างตรงที่การเคลื่อนไหวไปเพื่อให้เกิดการรัฐประหาร แต่จะเป็นการทำรัฐประหารที่มีผลเพียงแค่จะจัดการกลุ่มเสื้อแดงกับคุณทักษิณ  ชินวัตร

ถึงแม้จะมีความแตกต่างในผลของการทำรัฐประหาร แต่การเคลื่อนไหวก็หลอมรวมลงสู่การทำรัฐประหารทั้งสองกลุ่ม

ก็เป็นสิ่งที่สะท้อนว่า แนวทางการเคลื่อนไหวของทั้งสองกลุ่มมีแนวทางเดียวกัน  คือ แนวทางการเมือง เป็นแนวทางการรัฐประหาร เหมือนการเคลื่อนไหวทางการเมืองของประเทศหลายๆครั้ง  ที่สุดท้ายแล้วก็จบที่การทำรัฐประหาร  

แนวทางการเมืองที่จะนำไปสู่ปีก “รัฐประหาร”  นั้น จึงไม่ใช่แนวทางการเมือง และการเคลื่อนไหวที่จะนำไปสู่ผลแห่งชัยชนะได้  ไม่ว่าของฝ่ายไหน  ทั้งฝ่ายเสื้อเหลือง ,เสื้อแดง ฯลฯ   

จุดจบที่จะลงท้ายด้วยการทำรัฐประหาร  ถึงแม้จะไม่ใช่ความมุ่งหมายของการเคลื่อนไหว  แต่ถึงอย่างไรแล้วก็หนีมันไม่พ้นเพราะ แนวทางที่ยังวนเวียนอยู่ในกรอบแห่งการคิดหรือทัศนะคติที่ถูกปลูกฝังจาก คณะยึดอำนาจชุดก่อนๆ  คณะเลือกตั้งชุดก่อนๆ  คณะเคลื่อนไหวมวลชนชุดก่อนๆ

จุดสุดท้ายที่ลงท้ายด้วยการทำรัฐประหาร จึงไม่มีฝ่ายไหนชนะได้เลย  นอกจากความหายนะ  หรือแม้ขบวนการใต้ดินที่กำลังทำแนวร่วมอยู่กับคนเสื้อแดง และกับคุณทักษิณหวังจะใช้นายทุนชาติอย่าง  พ.ต.ท.ทักษิณ  ชินวัตร มาเป็นกำลังก็จะไม่มีวันที่จะสมดั่งความมุ่งหมาย เพราะไม่ได้มีการเสนอ   “ยุทธศาสตร์ประชาธิปไตยที่แท้จริง” เพราะ การเสนอประชาธิปไตยในองค์การนำทางความคิดมีเป็นพียงการเสนอ “ ประชาธิปไตยทางยุทธวิธี ”  เท่านั้น  แต่ “ยุทธศาสตร์เผด็จการ”  ส่วนยุทธ์ที่แท้  นั้น ยังปิดลับอยู่

ดังนั้น จะต้องแยกแยะให้ออกว่าอันไหน คือ ยุทธวิธีประชาธิปไตย อัน แต่ยุทธศาสตร์เผด็จการ อันไหน คือ  ยุทธวิธีประชาธิปไตยและ ยุทธศาสตร์ประชาธิปไตย